绿的歌
            冰心

    我的童年是在大海之滨度过的，眼前是一望无际的湛蓝湛蓝的大海，身后是一抹浅黄的田地。

    那时，我的大半个世界是蓝色的。蓝色对于我，永远象征着阔大，深远，庄严......

    我很少注意到或想到其他的颜色。

    离开海边，进入城市，说是“目迷五色”也好，但我看到的只是杂色的黯淡的一切。

    我开始向往看到一大片的红色，来振奋我的精神。

    我到西山去寻找枫林的红叶。但眼前这一闪光艳，是秋天的“临去秋波”，很快的便被朔 风吹落了。

    在怅惘迷茫之中，我凝视找这满山满谷的吹落的红叶，而“向前看”的思路，却把我的心情渐渐引得欢畅了起来！

    “落红不是无情物”，它将在春泥中融化，来滋润培养它的新一代。

    这时，在我眼前突兀地出现了一幅绿意迎人的图画！那是有一年的冬天，我回到我的故乡去，坐汽车从公路进入祖国的南疆。小车在层恋叠嶂中穿行，两旁是密密层层的参天绿树：苍绿的是松柏，翠绿的是竹子，中间还有许许多多不知名的、色调深浅不同的绿树，衬以遍地的萋萋的芳草。“绿”把我包围起来了。我从惊喜而沉入恬静，静默地、欢悦地陶醉在这铺天盖地的绿色之中。

    我深深地体会到“绿”是象征着：浓郁的春光，蓬勃的青春，崇高的理想，热切的希望

    绿，是人生中的青年时代。

    个人，社会，国家，民族，人类都有其生命中的青年时代。

    我愿以这支“绿的歌”献给生活在青年的社会主义祖国的青年们！

    Kanto pri Verdo

          Esperantigita de Zhu En

      Mia infaneco estis pastgata e la marbordo,kie antaŭ la okuloj etendiĝis la senlima kaj malhele blua maro,kaj post la dorso kuŝis heleflavaj kampoj.

       Tiam, plejparto de mia mondo estis blua.Al mi,la bluo ĉiam simbolis vasteco,profundeco, majesteco…

      Malofte mi atentis kaj pripensis aliajn kolorojn.

      Mi foriris de la marbordo kaj eniris en urbon.Kolororiĉis tie,sed mi vidis ke ĉio estas nur  bunta miksaĵo malhela.

      Mi deziris min vigligi per vido de ruĝo vasta.

      Por serĉi ruĝajon foliojn de aceroj mi iris al la Okcidenta Monto. Sed la brilo de la folioj, kiel ekrigardo de“forironta belulino”en aŭtuno,tre rapide malaperis en la norda vento.

      Kun ĉagreniĝo kaj konfuziĝo mi fiksrigardis la forblovitajn foliojn ĉie en la valo kaj sur la monto,sed la penso“Rigardu antaŭen!”delektis min iom post iom!

    “Falinta folio ne estas senkora”,  printempe ĝi solviĝos en tero, kaj  nurtros sian novan idaron.

      En tiu ĉi momento,verda pejzaĝo subite aperas antaŭ miaj okuloj!Iun vintro,laŭ ŝoseo mi venturis per aŭto al mia hejmloko,kiu situas en suda parto de mia patrio.La aŭto trakuris montojn, ambaŭflanke de la vojo staris vicoj post vicoj de densaj verdaj arboj altegaj:la malheleaerdaj estas pinoj kaj cipresoj, la smeraldeverdaj estas bambuoj, kaj inter ili trviĝas multe da nekonataj arboj en diversaj nuancoj de verdo kun aromaj herboj ĉiuloke.La “verdo”min ĉirkaŭis. Rentrankviliĝinte el la miro kaj ĝojo,kviete mi raviĝis pro la plena verdo plezuriga.

      Profunde mi komprenis ke la verdo simbolas intensan printempon, viglan junecon, noblan idealon, ardan esperon…

      Verdo estas juneco de la homa vivo.

      Individulo,socio,ŝtato,nacio,kaj homaro,ĉiu el ili havas sian junecon.

      Volonte mi dediĉas ĉi“Kanto pri Verdo”al la junularo de juna socialisma patrolando!